Spuścizna Witolda Cęckiewicza pod ochroną. Trwa ocena kolejnych pamiątek

Wokół pamiątek po prof. Witoldzie Cęckiewiczu zrobiło się głośno, ale najważniejsza część dorobku architekta nie jest zagrożona. Miasto Kraków i Muzeum Krakowa uruchomiły działania, które mają domknąć sprawę, zanim z rodzinnego domu znikną przedmioty warte zachowania. Teraz liczy się precyzja: co ma wartość historyczną, co jest zwykłym wyposażeniem, a co powinno trafić do bezpiecznego archiwum.

• Najważniejsze archiwa architekta już trafiły do instytucji pod opieką
• W domu rodzinnym zostały rzeczy, które trzeba jeszcze rozpoznać
• Muzealnicy szukają przedmiotów, które dopowiedzą historię modernizmu

Najważniejsze archiwa architekta już trafiły do instytucji pod opieką

Z informacji przekazanych przez krakowski magistrat wynika, że rdzeń zawodowego dorobku profesora został zabezpieczony wcześniej. Chodzi o dokumentację projektową, materiały naukowe i archiwalia związane z jego pracą architektoniczną. Te zbiory trafiły już do środowiskowych instytucji zajmujących się ochroną dziedzictwa, w tym do Stowarzyszenia Architektów Polskich oraz Politechniki Krakowskiej.

To ważne doprecyzowanie, bo wokół sprawy pojawiło się sporo nieścisłości. Część obaw dotyczących losu całej spuścizny nie znajduje potwierdzenia w faktach. Najcenniejsze materiały nie zostały zostawione same sobie, lecz zabezpieczone tam, gdzie mogą być opracowane i przechowywane w odpowiednich warunkach.

W domu rodzinnym zostały rzeczy, które trzeba jeszcze rozpoznać

Inaczej wygląda sytuacja z przedmiotami pozostałymi w domu rodzinnym profesora. Jak wynika z informacji przekazanych przez syna, Michała Cęckiewicza, nieruchomość została sprzedana, a uporządkowanie wyposażenia powierzono pośrednikowi. W ofertach sprzedaży pojawiły się jednak również rzeczy, których właściciel nie zamierzał zbywać, a część eksponowanych obiektów nie miała bezpośredniego związku z profesorem.

Rodzina podkreśla, że na sprzedaż przeznaczono głównie meble i większe elementy wyposażenia. To rozróżnienie ma znaczenie, bo w takich sprawach łatwo pomylić domowe wyposażenie z pamiątkami o wartości dokumentalnej. Dla muzealników i konserwatorów ważny jest nie tylko wiek przedmiotu, ale też jego związek z twórcą, kontekstem pracy i historią miejsca.

Muzealnicy szukają przedmiotów, które dopowiedzą historię modernizmu

Muzeum Krakowa rozpoczęło rozmowy ze spadkobiercą, a w najbliższym czasie do domu profesora mają przyjść kustosze i konserwatorzy. Ich zadaniem będzie rozpoznanie obiektów, które mają szczególną wartość historyczną, artystyczną albo dokumentacyjną. Dopiero taka wizja lokalna pozwoli ocenić, co warto zachować w zbiorach miejskich.

W grę wchodzą przedmioty, które mogą wzbogacić muzealne kolekcje i pomóc opowiedzieć o życiu oraz pracy jednego z najważniejszych twórców krakowskiego modernizmu. W Krakowie podobne działania nie są niczym nowym. Miasto od lat dba o pamięć o wybitnych postaciach związanych z jego historią — od muzeum Jana Matejki, przez Rydlówkę i Aptekę Pod Orłem, po nowsze starania wokół pamiątek po Jerzym Stuhrze i prace nad udostępnieniem Kossakówki.

Właśnie dlatego sprawa spuścizny po prof. Cęckiewiczu ma znaczenie wykraczające poza jedną rodzinną kolekcję. To pytanie o to, jak zachować ślady ludzi, którzy współtworzyli obraz miasta. I jak nie dopuścić do tego, by ważne fragmenty tej historii rozproszyły się bez śladu.

na podstawie: Urząd Miasta w Krakowie.