Młodzi wskazali swoich mistrzów. Cztery nagrody i ważny sygnał

W tej gali nie najgłośniej wybrzmiewały nazwiska, lecz zaufanie. To młodzi ludzie zdecydowali, kto naprawdę zasłużył na uznanie za pracę z nimi, a nie obok nich. Podczas uroczystości w Muzeum Fotografii w Krakowie wręczono Nagrody im. Antoniego Weyssenhoffa osobom, które wspierają młodzież w rozwoju, kryzysach i codziennym szukaniu własnego głosu. Wyróżnienie ma w Krakowie szczególny ciężar, bo to właśnie młodzi wskazują swoich mentorów i przewodników.

• W muzeum padły nazwiska, które wybrali młodzi
• Dwie laureatki za pracę, która buduje zaufanie
• Dwoje kolejnych nagrodzonych za projekty i wyjścia poza schemat

W muzeum padły nazwiska, które wybrali młodzi

Tegoroczna edycja nagrody przyciągnęła 21 kandydatur. To ważny sygnał sam w sobie, bo pokazuje, że młodzi krakowianie potrafią bardzo precyzyjnie wskazać osoby, które zrobiły na nich największe wrażenie. Nie chodzi tu o formalny tytuł ani o jednorazowy sukces. Chodzi o realny wpływ – taki, który zostaje w pamięci, pomaga przejść przez trudniejszy moment i daje impuls do działania.

Nagroda im. Antoniego Weyssenhoffa jest przyznawana od 2021 roku w ramach programu Młody Kraków 2024–2029. Jej idea jest prosta, ale wymowna: docenić ludzi, którzy pracują z młodzieżą szerzej niż wymaga tego etat czy zakres obowiązków. W tle jest też ważne pojęcie „youth work” – pracy wspierającej sprawczość, odpowiedzialność społeczną i aktywność obywatelską młodych.

To wyróżnienie ma jeszcze jeden istotny element. Kandydatów mogą zgłaszać wyłącznie osoby w wieku od 13 do 26 lat. Dzięki temu nagroda nie jest odgórnym rankingiem. Jest głosem tych, którzy na co dzień korzystają ze wsparcia, inspiracji i cierpliwości dorosłych.

Więcej aktualności z Krakowa znajdziesz na stronie głównej faktykrakowa.pl, a wydarzenia i imprezy na najbliższe dni zawsze na faktykrakowa.pl/wydarzenie.

Dwie laureatki za pracę, która buduje zaufanie

W kategorii „Diamentowy Weyssenhoff”, przyznawanej za całokształt pracy z młodzieżą, kapituła wyróżniła dwie osoby.

Pierwszą laureatką została Marta Lasoń – animatorka kultury, edukatorka i specjalistka od dostępności, a zarazem prezeska Fundacji Żyrafa Życie Radość Fantazja. Jej działalność od lat krąży wokół jednego z najtrudniejszych, a zarazem najważniejszych zadań: tworzenia takich warunków, w których młodzi ludzie naprawdę współdecydują, a nie tylko biernie uczestniczą. W centrum tej pracy są inicjatywy, pasje i dobrostan, ale także inkluzyjność, bez której trudno mówić o równej szansie.

Drugą laureatką została Paulina Piwosz, terapeutka zajęciowa ze Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. Jej codzienna praca dotyczy młodzieży z doświadczeniem traumy, a więc osób, które często potrzebują nie tylko specjalistycznej pomocy, lecz także zwykłego poczucia bezpieczeństwa i akceptacji. Zajęcia, które prowadzi, pomagają młodym pacjentom odzyskiwać wiarę w siebie i stopniowo odbudowywać poczucie własnej wartości.

W obu przypadkach widać ten sam mianownik: cierpliwą, konsekwentną obecność. Bez wielkich gestów, za to z wyraźnym efektem.

Dwoje kolejnych nagrodzonych za projekty i wyjścia poza schemat

W kategorii „Złoty Weyssenhoff”, wyróżniającej wybitny projekt zrealizowany na rzecz młodzieży w poprzednim roku, nagrodzono także dwie osoby.

Jednym z laureatów został Marcin Sondej, nauczyciel języka polskiego w XLII Liceum Ogólnokształcącym im. Adama Mickiewicza w Krakowie. Kapituła doceniła go za zorganizowanie czterech rajdów górskich w ramach Koła Turystycznego „Światowid”. Dla młodych uczestników nie były to zwykłe wyjścia w teren. Jak wynika z uzasadnienia, wspólne wyprawy stały się okazją do aktywnego spędzania czasu, ale też do odkrywania nowych perspektyw i rozwijania zainteresowań, które w szkolnych murach nie zawsze mają szansę wybrzmieć.

Drugą statuetkę otrzymała Aleksandra Efir, pracowniczka młodzieżowa kierująca Pracowniami Młodych w Krakowie. Nagrodzono ją za projekt „Małopolski Festiwal Młodzieżowy”, który połączył młodych ludzi z organizacjami pozarządowymi oraz nieformalnymi grupami działającymi na rzecz rozwoju młodzieży. Tego typu inicjatywy mają dla miasta znaczenie większe, niż by się mogło wydawać na pierwszy rzut oka – bo pokazują, że młodzi nie tylko korzystają z oferty, ale też współtworzą jej kształt.

Patron nagrody, Antoni Weyssenhoff, był pedagogiem, instruktorem harcerskim i działaczem społecznym. Przez lata wspierał młodych krakowian, a jego dorobek pozostaje punktem odniesienia dla osób pracujących z kolejnymi pokoleniami. Właśnie dlatego wyróżnienie jego imienia nie jest wyłącznie uroczystą etykietą. To przypomnienie, że praca z młodzieżą zaczyna się tam, gdzie pojawia się zaufanie, uważność i gotowość do wspierania bez narzucania własnej ścieżki.

na podstawie: Urząd Miasta Krakowa.