Dukla tańczy pamięcią - film Marty Pietruszki w krakowskim SCKM

W krakowskim SCKM przy ul. Wietora 15 pojawia się film, który nie ogląda miasta z dystansu, tylko wchodzi w jego rytm. „Dukla – moje miasto, moja przestrzeń tańca” prowadzi widza przez ruch, wspomnienie i miejsca, które dla artystki są czymś więcej niż tylko punktem na mapie. ✨

• Dukla - moje miasto, moja przestrzeń tańca pokazuje, jak ciało wraca do korzeni
• Marta Pietruszka wraca do Dukli z językiem tańca, który budowała latami
• Film w SCKM można czytać jak opowieść o powrocie, a nie tylko o tańcu

Dukla - moje miasto, moja przestrzeń tańca pokazuje, jak ciało wraca do korzeni

To projekt typu site-specific, więc choreografia nie udaje, że mogłaby wydarzyć się wszędzie. Tu wszystko jest związane z Duklą - z jej historią, architekturą i pejzażem Beskidu Niskiego - a kamera śledzi, jak te przestrzenie zaczynają współpracować z tańcem.

Marta Pietruszka opowiada swoją miejscowość przez ruch i osobiste doświadczenie. Efekt nie jest tylko estetyczny - to zapis powrotu do miejsc bliskich, do krajobrazu, który zostaje w ciele na długo po wyjeździe. Właśnie w tym napięciu między pamięcią a obecnością rodzi się najmocniejsza strona filmu. 🌿

Marta Pietruszka wraca do Dukli z językiem tańca, który budowała latami

Za choreografię i taniec odpowiada Marta Pietruszka, tancerka, choreografka i pedagog związana z Krakowem, a pochodząca z Dukli. Jej droga prowadziła przez Studencki Teatr Tańca Kontrast i Eksperymentalne Studio Tańca Iwony Olszowskiej, czyli miejsca ważne dla rozwoju polskiego tańca współczesnego.

Pietruszka wypracowała własny styl - rozpoznawalny po ekspresji, emocjonalnym napięciu i pracy rąk. Jest autorką takich spektakli jak „Śmierć Ofelii”, „Infantka”, „Lady Makbet”, „B&B” czy „1287”, pokazywanych i nagradzanych na festiwalach w kraju i za granicą. Równolegle przez lata uczyła, organizowała warsztaty i współtworzyła scenę dla tańca współczesnego w Krakowie.

W filmie ważne są też nazwiska stojące za realizacją: wideo przygotowała Alina Senik, muzykę skomponował Joachim Mencel, a koordynacją projektu zajęła się Joanna Orłowska. Całość powstała w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Film w SCKM można czytać jak opowieść o powrocie, a nie tylko o tańcu

To jedna z tych realizacji, które najlepiej ogląda się nie po to, by „odhaczyć” kolejną premierę, ale żeby wejść w czyjąś osobistą mapę. Dukla staje się tu miejscem pamięci, ale też ruchem - czymś żywym, co cały czas się zmienia i wraca w nowych gestach.

Dla mieszkańców Krakowa to okazja, by zobaczyć tańca współczesnego nie jako zamkniętej formy, lecz jako opowieść zakorzenioną w konkretnym miejscu i biografii. A to zawsze działa mocniej niż najbardziej dopracowana definicja. 🙂

Miejsce pokazu: SCKM, ul. Wietora 15, Kraków
Kontakt: [email protected]

na podstawie: Centrum Kultury Młodzieży Kraków.