[PIŁKA NOŻNA] Wisła Kraków – Chrobry Głogów 2:0 w Betclic 1. lidze – awans przypieczętowany

W piątkowy wieczór na Stadionie Miejskim im. Henryka Reymana Wisła Kraków wygrała z Chrobrym Głogów 2:0 i zrobiła krok, na który w Krakowie czekano od dawna. Ten wynik nie tylko dał liderowi Betclic 1. ligi trzy punkty, ale też matematycznie przypieczętował powrót do PKO BP Ekstraklasy po czterech latach przerwy. Dla gospodarzy był to mecz o ogromnym ciężarze, a zarazem taki, który udało się rozegrać z chłodną głową.

Szybki cios i kontrola nad meczem

Od początku było widać, że Wisła nie zamierza zostawiać niczego przypadkowi. Chrobry, czwarty w tabeli i nadal liczący się w walce o baraże, próbował odpowiadać, ale to gospodarze szybciej narzucili swój rytm. W 15. minucie J. Lelieveld otworzył wynik i od tego momentu krakowianie mieli mecz pod kontrolą.

Po przerwie tempo znów podkręcił zespół z Reymonta. W 48. minucie Marko Bozic podwyższył prowadzenie po świetnym podaniu Kacpra Dudy, a jego precyzyjny strzał przy słupku praktycznie zamknął całe spotkanie. Przy 2:0 Wisła mogła już grać spokojniej, a Chrobry nie zdołał znaleźć sposobu na odwrócenie losów rywalizacji.

Najświeższe wiadomości z Krakowa czekają na stronie głównej faktykrakowa.pl, a koncerty, spotkania i imprezy na najbliższe dni – w kalendarzu wydarzeń.

Reymonta mogła zacząć świętowanie

W Krakowie ten wieczór miał wyjątkowy ciężar, bo stawka była oczywista dla wszystkich. Po problemach kadrowych i absencji Angela Rodado Wisła musiała w ostatnich tygodniach szukać innych źródeł bramek, ale w najważniejszym momencie odpowiedziała jak lider. I właśnie to dziś najmocniej się broniło – skuteczność, spokój oraz umiejętność domknięcia sprawy wtedy, gdy trzeba było postawić kropkę nad i.

Dla Chrobrego porażka nie oznacza jeszcze końca sezonowych ambicji. Zespół z Głogowa wciąż pozostaje w grze o baraże, więc końcówka rozgrywek zapowiada się dla niego interesująco. Z perspektywy Krakowa najważniejsze jest jednak coś innego: Wisła wraca na najwyższy szczebel, a przy Reymonta można już myśleć nie o tym, czy się uda, tylko o tym, co dalej.