Krakowski teatr znów zebrał laury. Padł rekord zgłoszeń

W Krakowie znów wybrzmiał teatr, który nie boi się ryzyka ani dużych emocji. Podczas uroczystości wręczenia Nagrody Teatralnej im. Stanisława Wyspiańskiego prezydent Aleksander Miszalski przekazał statuetki i dyplomy twórcom, których prace najmocniej wybiły się w minionym sezonie. Tegoroczna edycja przyniosła nie tylko mocne nazwiska, ale też rekordową liczbę zgłoszeń i wyraźny sygnał, że scena w Krakowie wciąż żyje pełnym, nieco niepokornym rytmem.

• Najwyżej oceniono zespół ze Starego Teatru
• Monika Kufel wyróżniona za pracę poza instytucją
• Specjalne wyróżnienia dla ról i reżyserii
• Rekord zgłoszeń pokazuje siłę krakowskiej sceny

Najwyżej oceniono zespół ze Starego Teatru

Główna nagroda trafiła do zespołu aktorskiego spektaklu „Sceny z życia małżeńskiego” w reżyserii Katarzyny Minkowskiej, zrealizowanego w Narodowym Starym Teatrze. Wyróżniono ośmioro artystów: Natalię Kają Chmielewską, Annę Radwan, Magdę Grąziowską, Ewę Kaim, Michała Majnicza, Juliusza Chrząstowskiego, Szymona Czackiego i Łukasza Szczepanowskiego. Pulę 50 tysięcy złotych brutto podzielą między sobą po równo.

To właśnie ten wybór pokazuje, że w krakowskim teatrze coraz częściej docenia się nie tylko pojedynczy popis, ale siłę całego zespołu. W spektaklu o małżeństwie i pęknięciach w relacji najważniejsze stają się precyzja, tempo i zaufanie między aktorami. Bez nich taka opowieść po prostu się rozpada.

Monika Kufel wyróżniona za pracę poza instytucją

Nagrodę dla teatrów nieinstytucjonalnych otrzymała Monika Kufel, aktorka i współtwórczyni Teatru Barakah. Jury doceniło jej kreacje w czterech prapremierach z 2025 roku, a także autorskie scenografie, kostiumy i całokształt działalności twórczej. W jej przypadku wyróżnienie nie dotyczy jednego tytułu, lecz konsekwencji, z jaką buduje własny teatralny język.

To ważny sygnał także dla widzów śledzących scenę poza największymi scenami instytucjonalnymi. Krakowskie teatry alternatywne od lat stanowią równoległy nurt, często bardziej kameralny, ale nierzadko odważniejszy formalnie. Właśnie tam rodzą się pomysły, które później mocno pracują na całe środowisko.

Specjalne wyróżnienia dla ról i reżyserii

Nagrodę specjalną otrzymała Martyna Krzysztofik za rolę Molly w „Ulissesie” Jamesa Joyce’a w reżyserii Michała Borczucha. To rola wymagająca dużej odwagi i scenicznej dyscypliny, bo materiał Joyce’a nie daje łatwych rozwiązań ani widzom, ani wykonawcom.

Przyznano też dwie równorzędne nagrody specjalne po 7,5 tysiąca złotych brutto. Otrzymali je:

• Marta Wołowiec za spektakl „Bezdroże.wilderness”
• Michał Borczuch za dwa przedstawienia z 2025 roku – „Ulissesa” w Teatrze im. Juliusza Słowackiego oraz „Piramidy zwierząt” w Narodowym Starym Teatrze

W tym zestawie widać wyraźnie, że kapituła zwraca uwagę zarówno na aktorstwo, jak i na reżyserię oraz pracę nad formą. To układ, który dobrze oddaje naturę współczesnego teatru w Krakowie – wielogłosowego, ambitnego i mocno osadzonego w repertuarze, ale też otwartego na eksperyment.

Rekord zgłoszeń pokazuje siłę krakowskiej sceny

Do 15. edycji konkursu wpłynęło łącznie 98 zgłoszeń. Wśród nich było 41 wniosków o nagrodę główną, 11 w kategorii teatrów nieinstytucjonalnych i 46 propozycji do nagród specjalnych. Zgłoszenia dotyczyły 31 spektakli, które miały premiery w 2025 roku.

Kapituła powołana zarządzeniem prezydenta miasta analizowała wnioski i głosowała nad werdyktem, a ostateczną decyzję zatwierdził Aleksander Miszalski. Sama liczba zgłoszeń pokazuje, że konkurs nie jest już tylko formalnym wyróżnieniem, ale wyraźnym barometrem sezonu. Dla Krakowa to również przypomnienie, że jego pozycja jako jednego z najmocniejszych ośrodków teatralnych w kraju nie bierze się z przypadku.

na podstawie: UM Kraków.