Analiza potwierdza, że kładka Kazimierz–Ludwinów wpisuje się w krajobraz Krakowa

Z opracowania przygotowanego dla Zarządu Inwestycji Miejskich przez Politechnikę Krakowską wynika, że projekt nowej kładki respektuje historyczny układ przestrzenny i wartości obszaru wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. To nie tylko przeprawa — to pomysł na uzupełnienie nadrzecznego widoku Wisły.

• Jak projekt wpisano w tkankę Krakowa
• Kładka Kazimierz–Ludwinów jako punkt widokowy i interpretacja krajobrazu

Jak projekt wpisano w tkankę Krakowa

Analizę krajobrazową kładki opracowała Politechnika Krakowska na zlecenie Zarządu Inwestycji Miejskich. Eksperci ocenili wpływ inwestycji na krajobraz kulturowy, w tym na fragment miasta objęty ochroną UNESCO, i uznali, że zaproponowane rozwiązania zachowują historyczne proporcje i kontekst przestrzenny. W toku prac projekt zmieniono — m.in. kształt i detale oraz niektóre wysokości — po wcześniejszych konsultacjach i uwagach konserwatorskich, co zdaniem autorów doprowadziło do poprawy efektów wizualnych.

W projekcie zaakcentowano nawiązania do istniejących przepraw w dolinie Wisły: most im. J. Piłsudskiego, kładka ojca Bernatka, kładka Podgórzanek, most kolejowy I i most Kotlarski. Takie rozwiązanie ma sprawić, że nowa konstrukcja nie będzie konkurować z sąsiednimi mostami, lecz stanie się ich współczesnym dopełnieniem.

Najświeższe wiadomości z Krakowa czekają na stronie głównej faktykrakowa.pl, a koncerty, spotkania i imprezy na najbliższe dni – w kalendarzu wydarzeń.

Kładka Kazimierz–Ludwinów jako punkt widokowy i interpretacja krajobrazu

Autorzy raportu wskazali, że kładka poprowadzona w śladzie dawnej przeprawy między Kazimierzem a Ludwinowem pełnić będzie funkcję komunikacyjną oraz interpretacyjną krajobrazu zabytkowego. Projektanci zakładają, że przeprawa umożliwi spojrzenie na dolinę Wisły i panoramę zabytkowego Kazimierza z nowych perspektyw, przy jednoczesnym poszanowaniu tożsamości przestrzennej miejsca.

Analiza została przekazana do Generalnej Konserwator Zabytków, a następnie trafi do organów doradczych UNESCO. Przy projektowaniu współpracowano z Małopolską Wojewódzką Konserwator Zabytków, Miejskim Konserwatorem Zabytków w Krakowie oraz Głównym Architektem Miasta Krakowa, by pogodzić wymogi ochrony zabytków z potrzebami współczesnego, dostępnego miasta. Inwestycja ma też pełnić rolę miejsca spotkań i nowego punktu widokowego nad Wisłą, wspierając rewitalizację nadrzecznych terenów.

na podstawie: Urząd Miasta w Krakowie.