Operacja przepukliny pachwinowej metody małoinwazyjne

Przepuklina pachwinowa jest częstym problemem, z jakim pacjenci zgłaszają się na konsultacjęu chirurga. Stanowi ona około 75% wszystkich przepuklin ściany brzusznej, a jej operacyjne zaopatrzenie jest rutynowym zabiegiem w chirurgii ogólnej. Większość, bo aż 85% przypadków przepukliny pachwinowej, występuje u mężczyzn. O tym jak powstaje przepuklina pachwinowa u dorosłych oraz o dostępnych metodach jej leczenia dowiedzą się Państwo z tego artykułu.

Czym jest przepuklina pachwinowa?

Przepukliną pachwinową określa się stan, w którym otrzewna lub fragmenty jelita uwypuklają się do kanału pachwinowego w wyniku osłabienia powłok brzusznych.

Przepukliny mogą być nabyte (powstałe w życiu dorosłym) lub wrodzone (są skutkiem niewłaściwego rozwoju zarodka). W zależności od tego jak przebiega kanał przepukliny, możemy wyróżnić dwa rodzaje przepukliny pachwinowej - skośną i prostą. W przepuklinie skośnej jej kanał przechodzi przez kanał pachwinowy do moszny u mężczyzn, a u kobiet do podstawy wargi sromowej większej. Natomiast w przepuklinie prostej kanał przepukliny przechodzi w tzw. trójkącie Hasselbacha, ten rodzaj przepukliny ma zawsze charakter nabyty, występuje rzadziej i ma mniejsze rozmiary.

U kobiet najczęstszą przepukliną okolicy pachwinowej jest przepuklina udowa, występująca zwykle w postaci bolesnego guzka zlokalizowanego poniżej więzadła pachwinowego, jest ona związana z wyższym ryzykiem uwięźnięcia grożącego niedrożnością jelita i jego uszkodzeniem. Warto wspomnieć także o przepuklinie nawrotowej dotyczącej około 10% pacjentów, którzy byli w przeszłości poddani operacyjnemu zaopatrzeniu przepukliny.

U dorosłych przepukliny pachwinowe mają związek z osłabieniem ściany brzucha np. w wyniku otyłości i oddziaływaniem wzmożonego ciśnienia w jamie brzusznej, które występuje w przypadku uporczywych zaparć, przewlekłego kaszlu, kichania, w przebiegu chorób prostaty oraz u osób wykonujących ciężką pracę fizyczną. Również palenie papierosów, przebyte w przeszłości urazy, trening bez odpowiedniej rozgrzewki czy wykonywanie intensywnych ćwiczeń mięśni brzucha przyczyniają się do powstawania przepukliny.

Na początku przepuklina pachwinowa może przebiegać bezobjawowo. Z biegiem czasu w okolicy pachwiny pojawia się miękkie uwypuklenie lub guzek (często znikający w pozycji leżącej), który może być przyczyną okresowych dolegliwości bólowych nasilających się podczas śmiechu, kaszlu czy aktywności fizycznej. U części pacjentów może pojawiać się także ból podbrzusza czy uczucie dyskomfortu oraz trudności z wypróżnianiem.

Postawienie diagnozy przepukliny pachwinowej zwykle możliwe jest po rozmowie z pacjentem połączonej z badaniem palpacyjnym, podczas którego chirurg wyczuwa charakterystyczne uwypuklenie w okolicy pachwiny albo szeroki pierścień kanału pachwinowego. W postawieniu ostatecznego rozpoznania przydatne jest badanie USG jamy brzusznej.

Wskazania i przeciwwskazania do operacji przepukliny pachwinowej

Leczenie operacyjne jest podstawową metodą zaopatrywania przepukliny pachwinowej, jednak bezobjawowa, niewielka przepuklina niekoniecznie wymaga interwencji chirurga. Nie mniej jednak zawsze powinna pozostawać pod kontrolą specjalisty, ponieważ jej powiększenie się lub pojawienie się dolegliwości bólowych zwykle wiąże się z potrzebą wykonania operacji, a zaniechanie interwencji może skutkować niebezpiecznymi powikłaniami. Raz powstała przepuklina nigdy nie ulega samoistnemu zanikowi, dlatego planowy zabieg jest jedyną słuszną metodą leczenia.

Przeciwwskazaniem do operacji przepukliny są stany zapalne skóry oraz tkanki podskórnej okolicy operowanej, natomiast pacjenci z zaburzeniami elektrolitowymi, chorujący na nadciśnienie tętnicze, chorobę niedokrwienną serca, niewydolność krążenia, anemię i przyjmujący leki przeciwkrzepliwe powinni zostać poddani dokładnemu wywiadowi lekarskiemu.

Operacja przepukliny pachwinowej - kiedy jest konieczna?

Pilnym wskazaniem do operacji przepukliny pachwinowej u dorosłych jest jej uwięźnięcie, w wyniku którego wrota przepukliny zaciskają się na jej zawartości. To groźne powikłanie może prowadzić do niedrożności mechanicznej jelita, natomiast gdy zacisk obejmuje także naczynia krwionośne zaopatrujące uwięźnięte pętle jelita, może to spowodować ich niedokrwienie i martwicę. Konieczne jest wtedy pilne przeprowadzenie operacji.

Operacyjne leczenie przepukliny pachwinowej - dostępne metody małoinwazyjne

Chirurgiczne zaopatrzenie przepukliny pachwinowej może być przeprowadzone w ramach zabiegu otwartego, laparoskopowego lub z użyciem systemu robotycznego, dwie ostatnie metody są przykładami chirurgii małoinwazyjnej, która oferuje mniejszy odsetek powikłań okołooperacyjnych, a także przyspieszony powrót pacjenta do normalnej aktywności po zabiegu. Wybór techniki operacji odbywa się na podstawie wielkości i stadium zaawansowania przepukliny, doświadczenia chirurga oraz dostępu do odpowiednich metod i narzędzi.

Operacje przepukliny pachwinowej można przeprowadzić metodą beznapięciową oraz napięciową. Beznapięciowe zaopatrzenie przepukliny polega na umieszczeniu specjalnej siatki, która zmniejsza ryzyko ponownego pojawienia się przepukliny oraz redukuje ból. Technika napięciowa zakłada zszycie mięśni kanału pachwinowego, co pozwala na zamknięcie ujścia przepukliny, jednak ten typ zabiegu charakteryzuje się wyższym odsetkiem nawrotów przepukliny pachwinowej oraz powoduje więcej dolegliwości bólowych.

Bez względu na metodę operacji, pacjenci opuszczają szpital zazwyczaj następnego dnia z zaleceniem ograniczenia aktywności fizycznej w kolejnych 2 tygodniach, unikania jazdy na rowerze i dłuższego przebywania w pozycji siedzącej. Czas powrotu do pełnej aktywności wynosi od 2 tygodni do miesiąca, w tym okresie pacjent nie powinien również dźwigać ciężkich przedmiotów.

Operacje przepukliny pachwinowej z wykorzystaniem robota chirurgicznego

Operację z asystą robota wykonuje się w znieczuleniu ogólnym, a dostęp do pola operacyjnego uzyskuje się przez kilka nacięć powłok brzusznych o długości 1 cm. Zadowalające efekty operacji osiągane są kosztem jedynie niewielkich ran pooperacyjnych, które łatwo się goją i rzadziej ulegają zakażeniom niż rozległe rany po zabiegach metodą otwartą, finalnie pozostawiają nieszpecące, niemal niezauważalne blizny. Doskonała jakość obrazowania pola operacyjnego, która umożliwia powiększenie obrazu aż 10 razy oraz podgląd w jakości FullHD, pozwala chirurgowi precyzyjnie preparować tkanki i zapobiega urazom sąsiadujących struktur takich jak nerwy, naczynia krwionośne, dzięki temu utrata krwi podczas zabiegu ulega znacznemu ograniczeniu. Miniaturowe narzędzia, którymi posługuje się operator z poziomu konsoli, są w stanie dotrzeć do trudno dostępnych miejsc, a niemal nieograniczone możliwości manewrowania nimi pozwalają na osiągnięcie zadowalających wyników leczenia, szczególnie u chorych z otyłością, a także z chorobami współistniejącymi. Po operacji pacjenci opuszczają szpital zwykle następnego dnia, a całkowity okres ich rekonwalescencji ulega istotnemu skróceniu, dzięki czemu mogą błyskawicznie wrócić do swoich codziennych zobowiązań. Zastosowanie robota chirurgicznego w naprawie przepuklin zmniejsza także ryzyko ich przepuklin, a dane z wieloośrodkowego badania klinicznego wskazują, że chorzy po zabiegu zrobotyzowanym mają niższy odsetek powikłań pooperacyjnych w ciągu miesiąca od opuszczenia szpitala w porównaniu z osobami, które operowano metodą otwartą.