Ekrany przy S7 to nie wszystko. Kraków wskazuje zasadę odpowiedzialności

Spór o hałas przy drodze S7 prowadzi do szerszego pytania: kto powinien ponosić koszty i obowiązki związane ze skutkami nowych inwestycji? W Krakowie Komisja Zrównoważonej Gospodarki Nocy poparła petycję mieszkańców Przewozu dotyczącą montażu ekranów akustycznych. Przy okazji wskazała zasadę, która może ograniczać podobne konflikty wcześniej – już na etapie planowania zmian.

• Petycja mieszkańców Przewozu dotyczy ekranów przy drodze S7
• Nowe inwestycje muszą uwzględniać istniejące otoczenie
• Zagraniczne miasta stosują różne rozwiązania

Petycja mieszkańców Przewozu dotyczy ekranów przy drodze S7

Podczas wrześniowego posiedzenia Komisja Zrównoważonej Gospodarki Nocy przy Prezydencie Miasta Krakowa poparła petycję dotyczącą ochrony osiedli położonych w sąsiedztwie drogi S7 przed hałasem komunikacyjnym. W uzasadnieniu zwrócono uwagę na stosowaną w zagranicznym planowaniu zasadę odpowiedzialności za zmianę, znaną po angielsku jako „agent of change”.

Jej sens jest prosty: podmiot, który wprowadza nową funkcję lub inwestycję do istniejącego otoczenia, powinien przewidzieć jej uciążliwości i ograniczyć je możliwie wcześnie. Nie chodzi więc wyłącznie o reagowanie na skargi po rozpoczęciu działalności. Odpowiedzialność powinna pojawić się już przy projektowaniu rozwiązania.

W przypadku drogi S7 oznacza to potrzebę uwzględnienia wpływu trasy na sąsiednie osiedla. Ekrany akustyczne są jednym z możliwych sposobów ograniczania hałasu, o którym mowa w petycji mieszkańców Przewozu.

Nowe inwestycje muszą uwzględniać istniejące otoczenie

Komisja wskazała, że ta sama zasada może dotyczyć codziennych sytuacji w zabudowie mieszkaniowej. Gdy na parterze budynku powstaje supermarket, organizacja dostaw powinna ograniczać uciążliwości dla mieszkańców, zwłaszcza w godzinach porannych.

Podobnie lokal rozrywkowy działający w sąsiedztwie mieszkań nie powinien traktować swoich obowiązków jako zakończonych w chwili zamknięcia drzwi. Chodzi również o zachowanie gości w okolicy, czystość otoczenia, kontakt ze wspólnotami mieszkaniowymi oraz reagowanie na zgłaszane problemy.

Zasada działa także w drugą stronę. Deweloper planujący budynki mieszkalne przy ruchliwej ulicy powinien od początku uwzględnić istniejący hałas. W projekcie mogą znaleźć się między innymi:

• odsunięcie zabudowy od drogi,
• odpowiednie ustawienie budynków i rozmieszczenie pomieszczeń,
• przegrody oraz okna o podwyższonej izolacyjności akustycznej,
• ekrany akustyczne, jeśli uzasadniają to warunki danego miejsca.

Dzięki takiemu podejściu przyszli mieszkańcy otrzymują informację o realnych warunkach otoczenia, a istniejące zakłady, kluby czy inne obiekty nie muszą mierzyć się z konfliktem wyłącznie dlatego, że później pojawiła się nowa zabudowa mieszkaniowa.

Zagraniczne miasta stosują różne rozwiązania

Komisja podkreśliła, że zasada odpowiedzialności za zmianę nie zastępuje przepisów technicznych, budowlanych ani regulacji dotyczących hałasu i zakłócania spoczynku nocnego. Ma pomóc ustalić, kto powinien rozpoznać ryzyko i zareagować, zanim problem stanie się sporem między sąsiadami.

W zależności od systemu prawnego zasada ta ma różny status. W Nowym Jorku wskazano ją jako kierunek polityki miejskiej, w Londynie została ujęta w strategii rozwoju, a w Brukseli wpisano ją bezpośrednio do przepisów prawa. Wspólny pozostaje jeden punkt: skutki zmiany powinien w pierwszej kolejności ograniczać ten, kto ją wprowadza.

Informacje o pracach Komisji Zrównoważonej Gospodarki Nocy są publikowane w miejskiej zakładce poświęconej jej działalności oraz w Biuletynie Informacji Publicznej.

na podstawie: Urząd Miasta w Krakowie.