Policja Kraków: #Rozmawiaj#Reaguj - pierwsza kampania społeczna Państwowej Komisji ds. Pedofilii

Dziecko nigdy nie jest winne wykorzystania seksualnego, zawsze 100 proc. odpowiedzialności jest po stronie sprawcy. Istotą pierwszej kampanii społecznej Państwowej Komisji jest rozbudzenie w dorosłych, w szczególności w opiekunach dzieci i młodzieży świadomości i wskazanie odpowiednich wzorców zachowań w stosunku do dzieci, które często niewerbalnie sygnalizują, że zostały skrzywdzone. W szczególności, celem jest odbarczenie dzieci z poczucia winy i wstydu oraz zapobieganie ponownemu zranieniu po ujawnieniu sprawy. Bezpieczne, wolne od przemocy seksualnej dzieciństwo możliwe jest tylko wśród odpowiedzialnych, uważnych i wrażliwych dorosłych.

Bezpieczne, wolne od przemocy seksualnej dzieciństwo możliwe jest tylko wśród odpowiedzialnych, uważnych i wrażliwych dorosłych! Każdego roku tysiące dzieci pada ofiarą przemocy seksualnej. Skrzywdzone dziecko czuje strach i wstyd. Ale to nie dzieci są winne. Winny jest sprawca, ale także każdy, kto wie, ale nie reaguje. Dziecko, które nie widzi wsparcia i pomocy z zewnątrz, nie widzi szans na ratunek. Ten problem może dotyczyć każdego dziecka, nie bądź obojętny.

Państwową Komisja do spraw wyjaśniania przypadków czynności skierowanych przeciwko wolności seksualnej i obyczajności wobec małoletniego poniżej 15 roku życia, opracowała raport, z którego wynika, że ofiarami przemocy seksualnej padały najczęściej dzieci w wieku 13-15 (49%) i 7-12 (41%) lat. W okresie popełnienia czynu 76% skrzywdzonych dzieci przebywało w swoim domu, pod opieką rodziców. Niestety w 54% przypadków nikt z najbliższego otoczenia (rodzice, nauczyciele, krewni) nie zauważył nic niepokojącego to dziecko samo ujawniło informację.

Dziecko nigdy nie jest winne wykorzystania seksualnego, zawsze 100 proc. odpowiedzialności jest po stronie sprawcy. Istotą pierwszej kampanii społecznej Państwowej Komisji jest więc rozbudzenie w dorosłych opiekunach świadomości i umiejętności właściwego podejścia do dziecka skrzywdzonego. W szczególności, celem jest odbarczenie dzieci z poczucia winy i wstydu oraz zapobieganie ponownemu zranieniu po ujawnieniu sprawy.

Gdy zauważysz, że dziecko jest, m.in.: przygnębione i zlęknione, izoluje się, ma problemy w szkole i niską samoocenę, to:

ROZMAWIAJ nie lekceważ tego, co mówi dziecko. Daj mu możliwość wyrażenia własnych uczuć, ale nie wypytuj o szczegóły, jeśli nie jest na to gotowe. Nie zarzucaj go pytaniami i własnymi wątpliwościami. Nie naciskaj;

SŁUCHAJ dziecko potrzebuje Twojej uwagi. Musi wiedzieć, że je wysłuchasz. Szczególnie gdy dzieje się coś niepokojącego. Nie pozostawiaj go samego z jego lękami i pytaniami. Daj dziecku przyzwolenie na ujawnienie trudnych uczuć;

UWIERZ dopuść do siebie myśl, że dziecko spotkała krzywda i pamiętaj, że sprawca jest w stu procentach winny. Dziecko nigdy nie odpowiada za czyjeś złe zachowania i intencje. Stań po jego stronie. To właśnie teraz najbardziej Cię potrzebuje;

REAGUJ jeśli widzisz niepokojące zachowanie u dziecka reaguj. Zapytaj o pomoc specjalistę lub zadzwoń na bezpłatny i całodobowy numer telefonu 116 111 lub 800 12 12 12. Nie bój się prosić o wsparcie. Podejrzenie przestępstwa wykorzystania seksualnego dziecka możesz zgłosić Państwowej Komisji telefonicznie lub pisemnie, dane znajdziesz na stronie www.pkdp.gov.pl.

Nie wybaczysz sobie, że nie uwierzyłeś.

Pomóż uświadomić innych

Odczytując zamieszczony na plakacie kod QR, można przenieść się na stronę kampanii, gdzie są umieszczone wskazówki, które mogą pomóc opiekunowi małoletniego poradzić sobie z sytuacją podejrzenia wykorzystania lub faktu wykorzystania seksualnego dziecka, tak aby mógł dać małoletniemu odpowiednie wsparcie. Jedno ze wskazań kampanii to: Gdy zauważysz, że dziecko jest, m.in.: przygnębione i zlęknione, izoluje się, ma problemy w szkole i niską samoocenę, to: rozmawiaj, słuchaj, uwierz i reaguj. # RozmawiajReaguj”.

Więcej informacji można uzyskać na stronie Państwowej Komisji do spraw wyjaśniania przypadków czynności skierowanych przeciwko wolności seksualnej i obyczajności wobec małoletniego poniżej lat 15